พ่อจ๋า! ให้อภัยลูกด้วยนะ: เมื่อพ่อเลี้ยงคลั่งไคล้สะใภ้สุดที่รัก

หลังจากที่คุณแม่ของฉันจากไปเมื่อสามเดือนก่อน ที่โตเกียว—ที่เราย้ายมาจากเวียดนาม—พ่อเลี้ยงของฉันก็เริ่มเข้าสู่วงจรทำลายล้าง ทั้งการพนันและการดื่มหนัก สามีของฉันใจดีเกินกว่าจะเผชิญหน้ากับเขาโดยตรง เราจึงเลือกที่จะมองข้ามความมัวเมาเหล่านั้นไป แต่ภาพลวงตาก็พังทลายลง เมื่อฉันเห็นเขาฉกเงินในบ้านไปอย่างหน้าตาเฉย ต่อหน้าต่อตา เพื่อนำไปเดิมพันครั้งต่อไป เขาไม่ได้แค่ขโมยเงิน แต่เขากำลังเข้ามาควบคุมชีวิตของเราทั้งหมด เพื่อเพิ่มความเจ็บปวด (หรืออาจจะเป็นความสุข!) เขายังค้นพบความลับที่ลึกที่สุดของฉัน นั่นคือสามีของฉันไม่สามารถทำให้ฉันพอใจได้อย่างสมบูรณ์แบบ ในค่ำคืนหนึ่งที่ถูกจับได้คาหนังคาเขาขณะกำลังสำเร็จความใคร่ส่วนตัว พ่อเลี้ยงไม่ได้แสดงอาการละอายใจเลยแม้แต่น้อย แต่กลับคว้าเงินที่ขโมยมาแล้วกระทำการรุกรานฉันอย่างเต็มแรง ทว่าแทนที่จะรู้สึกโกรธเคืองต่อเขา ความสุขสุดเหวี่ยงจากความเร่าร้อนดิบๆ ของเขากลับเข้าครอบงำจิตใจฉันจนหมดสิ้น ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ความสัมพันธ์รูปแบบใหม่ก็ได้หยั่งรากลึก ทุกครั้งที่สามีของฉันกลับมาพักผ่อนตอนกลางคืน ฉันจะแอบเข้าไปในห้องของพ่อเลี้ยงเพื่อยอมเป็นคู่รักให้เขาเติมเต็มช่องว่างที่แม่คนสวยเคยทิ้งไว้ การจัดวางบทบาทอันใกล้ชิดนี้ไม่ใช่แค่การทดแทนเท่านั้น แต่มันคือการยอมจำนนอันหอมหวาน ที่ซึ่งฉันปรารถนาสัมผัสอันทรงอำนาจของเขาเหนือสิ่งอื่นใด